Muzyka nie mówi każdemu tego samego. Może uspokajać, pobudzać, niepokoić albo wywoływać radość. Właśnie te różnice odkrywaliśmy podczas trzech warsztatów prowadzonych przez pianistkę i pedagożkę Emilię Karolinę Sitarz.
Podczas pierwszego spotkania dopasowywaliśmy zdjęcia do słuchanych utworów, wybieraliśmy muzykę do scen filmowych i obserwowaliśmy, jak nasze ciała reagują na dźwięki oraz rytm. Porównywaliśmy swoje odczucia i przekonaliśmy się, że ta sama muzyka może budzić w każdym z nas zupełnie inne emocje.
Drugie spotkanie miało formę drużynowej gry. Zadania wymagały spostrzegawczości, kreatywności i uważnego słuchania. Łączyliśmy zdjęcia kompozytorów z ich utworami, zastanawialiśmy się, jakie uczucia wywołuje dana muzyka, i próbowaliśmy odgadnąć ulubiony utwór Emilii. Poznawaliśmy także emocje związane z rywalizacją. Niektórych muzyka porwała do tańca.
Na trzecim warsztacie stworzyliśmy wirtualne radio. Wybieraliśmy jingle, muzykę i komentarze, nagrywaliśmy różne odgłosy oraz eksperymentowaliśmy z głosem i wyobraźnią. Krzyczeliśmy, szeleściliśmy, trzaskaliśmy drzwiami, a nawet spontanicznie tańczyliśmy. Tak powstała audycja „Nie chcę tego słuchać!” – wspólna dźwiękowa opowieść o emocjach.
Cykl pokazał uczestnikom, że muzyka może wyciszać i wzmacniać uczucia, ale przede wszystkim pomaga je zauważyć, przeżyć i wyrazić. Warsztaty dały także przestrzeń do podejmowania własnych, niezależnych decyzji, współpracy i radości z bycia razem.
Projekt został sfinansowany przez Dzielnicę Ochota m.st. Warszawy.
Zajęcia odbywały się w Środowiskowym Domu Samopomocy przy ulicy Korotyńskiego 13 w Warszawie.